چه چيز است در خاطر قومى و جماعتى كه گمان مىكنند و مىگويند به بريره توسّل به رحم و خويشى من نفع نمىدهد ، بلكه نفع مىدهد به مرتبه‌اى كه شفاعت من مىرسد به قبيله‌اى كه مشهور است در ميان شما به اسم « حاء » و آن يكى از دو قبيلهء يمن است ، و مىنمايد كه ايشان از جفات و حفات عرب و ابعد منسوبان آن حضرت باشند . به تحقيق كه شفاعت مىكنم و قبول مىشود شفاعت من به مرتبه‌اى كه كسى را كه من شفاعت كنم ، او نيز شفاعت ديگرى مىكند ، و قبول مىشود شفاعت او ، و به مرتبه‌اى مىرسد اين شفاعت كردن كه ابليس سركش در آن وقت گردن مىكشد از روى طمع در شفاعت ، پس چون توسّل به اقارب من نفع نخواهد داشت ، و من مستشفع نتوانم شد كسى را از گناه ؟ و از سؤال نمودن آن حضرت مكرّر كه « من أنا » دور نيست كه منظور آن حضرت از تكرار آن باشد كه مسئولين جوابى بگويند كه مشعر بر اعلا مراتب فضايل آن حضرت باشد ، و چون ايشان نگفتند خود متوجّه شده فرمودند . و مؤيّد اين معنا كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله رعايت صلهء رحم ابعد اقرباى خود مى فرموده‌اند ، آن است كه در بعضى روايات عامّه واقع شده كه : قال صلى الله عليه و آله : سيفتح عليكم مصر فاستوصوا بأهلها ، فإنّ لهم رحماً وصهراً . وأراد بالرحم امّ إسماعيل بن إبراهيم ، فإنّها كانت قبطية ، والمراد بالصهر امّ ولده إبراهيم ؛ لأنّها كانت قبطية . وأيضاً وارد است كه قال صلى الله عليه و آله : لو عاش إبراهيم لأعتقت أخواله ولوضعت الجزية عن كلّ قبطي « 1 » . و روى ولد الشيخ الطوسي في مجالسه ، عن أبيه ، باسناده عن امّ سلمة : إنّ رسول اللَّه صلى الله عليه و آله أوصى عند وفاته أن يخرج اليهود والنصارى من جزيرة العرب ، و

--> ( 1 ) كنز العمّال 11 : 32206 و 12 : 35557 .